Jesús
Ég er svo löt að blogga þetta nær ekki nokkurri átt. Bara skrítið að enginn skuli skamma mig.

Allir saman, þetta er húsið okkar á Wertchenstrasse 16, 48653 Coesfeld.


Ég verð að viðurkenna að í dag notfærði ég mér góðvisku gesta minna. Mamma þvoði öll salerni í húsinu, þmt vask, klósett (að innan og utan), skúraði og þurkaði af. Skúraði svo að því loknu allt húsið, klóið uppi, stofuna, eldhúsið, klóið niðri og ganginn. Svo þegar hún var búin að þessu þá fór hún með okkur í búð, keypti í matinn og eldaði þennan líka frábæra kvöldmat. Tek það fram að ég ryksugaði allt og straujaði fötin, þeirra líka meira segja. Amma þurkaði af í sínu herbergi og í eldhúsinu og skemmdi nýju umferðina af naglalakki á höndunum. Þegar Alex kom svo heim eftir vinnu þá tók hann mig á eintal. Ég var í tölvunni að msna við Þóru og hann spurði mig hvort mér þætti þetta í lagi. Ég alveg kom af fjöllum, HVAÐ!! Ja, að mamma mín væri að elda og gera allt hér, ÞETTA VÆRI FRÍIÐ HENNAR!!!! Ég alveg beint niður og sagði við mömmu hvort henni liði illa yfir því að vera á fullu hjá mér í húsinu mínu, ég er bara heimavinnandi, mamma er í meira en hundraðprósent kennslu, hún er í framhaldsnámi í KHÍ hún er í línudansi og guð má vita hvað. En hún, alltaf jafn lífsglöð manneskja, (hver hefur ekki heyrt þessa setningu frá henni´:,, Ég er svo heppin í lífinu"). Sagði að þetta væri nú ekki málið..... Gaman að fá svona gesti, hehehe, nú þorir enginn að koma í heimsókn lengur, samanburðurinn væri alltaf neikvæður. En elskurnar mínar, ekki vera smeykar ég er ekki eins grimm og ég þykist vera, eða hvað????