Nína

Hún Nína var frekar brúnaþung er hún kom heim úr skólanum í dag. Það var þannig að hún datt á hjólinu við ljós sem voru við mikla umferðargötu. Það var nefninlega einhver að koma á móti henni (á röngum hjólreiðarvegi, þ.e. í vitlausa átt, á móti réttri hjólaumferð) og hún fór til hliðar og við það þá missir hún jafnvægið og dettur á hjólinu. Hún meiðir sig á hægra hné en allt annað er óskaddað. Vitanlega getur hún ekki staðið ein á fætur því hjólið er einhvernvegin fyrir, töskurnar duttu úr körfunni sem hún er með á böglaberanum og allt í veseni. Nína sagði að gömul kona hefði bara gengið fram hjá henni, fullt af hjólreiðafólki hefði bara hjólað framhjá henni og meira segja fussað og sveiað yfir því að hún væri á miðjum hjólreiðarveginum!!! Sem betur fer kom vinkona hennar, hún Marja stuttu síðar og varð Nínu til hjálpar. Ef hún hefði ekki komið þá vissi Nína ekki hvað hún hefði gert. Svo segir hún hér við eldhúsborðið að borða hitaðar pulsur með brauði og remúlaði:,, Týpískt fyrir Þjóðverja!". Að láta mann liggja á götunni og hjálpa ekki. Þjóðverjar væru svo sjálfselskir..... þið verðið að sjá þessar kringumstæður fyrir ykkur, hún var alveg sveitt eftir að hafa hjólað og dottið, alveg í smá sjokki yfir því að hafa meitt sig og vitanlega sært stolt sitt útaf þessu öllu saman, svo kemur mamma og þá verður maður svo sorgmæddur og glaður að vera komin í öruggar hendur. Finnast svo allt ómögulegt í landinu þar sem maður býr því enginn hjálpar manni, ekki einu sinni gömul kona.....

Ég setti joð á, plástur og gaf henni kælipoka til að halda við. Hjálpaði allt strax. Svo spurði ég hvernig hún væri svona viss um að hún mundi fá hjálp á Íslandi? Hún vissi það bara.....

Nú mundi eflaust ein vinkona mín sem les bloggið og kommentar segja, þetta mundi líka gerast í Reykjavík, en við látum það liggja á milli hluta!

Nú er Nína sofnuð og henni líður betur í veika hnénu. Vona bara að hún geti hjólað í skólann á morgun. Svo kemur helgi og þá er Nína með markað niðrí bæ. Gaman gaman....