Þá eru Greta, Lúlli, Kiddi og Bjarki farin. Það var æðislegt að hafa þau til að hjálpa. Lúlli er rafvirki og lagaði allt rafmagnið í húsinu nema í svefnherberginu, en það er ekki neitt rafmagn í tveimur rafmagnsdósum sem eru sitthvoru megin við hjónarúmið. Ég hef aldrei vitað annað eins, og hvar á maður að setja lampann sinn í samband. Greta var hörkudugleg að hjálpa og Kiddi líka, hann tengdi allar græjurnar okkar og sjónvarpið og nú þarf bara aðeins að koma snúrunum í rétt horf svo hægt sé að þrífa þarna. En það sem var toppurinn í þessari skyndiferð þeirra til okkar, sváfu bara í tvær nætur voru kvöldvökurnar, ég man nú ekki hverju ég var búin að lofa Lúlla að setja ekki hér inn en það skitpir engu. Amk þá vorum við að rabba, á trúnó og guð má vita hvað, talandi um æsku og flutninga milli landa og innan landa og alls konar dings. Það var svo gaman og maður var svo þyrstur eftir alla vinnuna að það gekk HERFILEGA að fara á fætur báða morgnana. En það er um að gera að hafa gaman af þessu og svo lengi sem maður hefur skemmtilegt fólk í kring um sig á maður að njóta þess og hafa glens og gaman.
Við erum búin að raða inn í eldhússkápana og koma flestu fyrir. Það á bara eftir að setja ljósin og svona hanka og eitthvað. Svo á eftir að þrífa neðri hæðina og ganga frá sófadótinu í stofunni. Það er verst að hún er frekar lítil, stofan þannig að annað hvort verður maður að hafa frekar þröngt fyrir húsbóndastólinn eða hafa hann annars staðar. Við eigum eftir að taka ákvörðun um það. En það er eitt herbergi sem ekki neitt er í hér niðri nema píanóið, frekar spes og svo er eitt herbergi uppi sem er núna gestaherbergi. Vinnuherbergið niðri er orðið flott hjá okkur. Mér finnst bara alveg sérstakt að eiga heima í einbýli. Ég hugsa að þetta sé toppurinn á tilverunni. Við höfum alltaf bara átt heima í íbúðarhúsi og það hefur auðvitað verið fínt en omg þetta er frábært. Húsið hefur góða sál, var upprunalega byggt 1889, geri aðrir betur, það er bara eins og garðahúsið á Akranesi eða eitthvað álíka. Það er mjög hátt til lofts niðri og áður voru þetta tvær íbúðir, mamman og frænkan bjuggu niðri og sonurinn með konu sinni uppi. Þar til sonurinn ákvað að byggja, alveg ofan í húsið, við hliðina á og þar býr eigandinn á jarðhæð með konu sinni og uppi í því húsi býr svo þeirra barn með konu sinni. Skemmtilegar upplýsingar ekki satt. Uppi eru teppi á gólfum, blátt mjög huggulegt á ganginum en grá teppi á herbergjunum og í herbergisskápunum sem eru tvö uppi. Þið verðið bara að koma og sjá hjá okkur við tækifæri.
EN nú ætla ég að hætta í dag og fara að snúa mér að einhverju gáfulegu eins og að þrífa gólfin, ryksuga eða ganga frá Fjallþvottinum mínum en ég er bráðum að vera búin að þvo tuttugu vélar á þremur dögum, geri aðrir betur. Ég hefði nú mjög viljað eiga þurkara núna en það er seinni tíma mál.
Ég bið að heilsa og óska ykkur ánægjulegrar stunda í kvöld við að gera eitthvað skemmtilegt, lesa í bók, horfa á sjónó, (sem ég geri örugglega líka í kvöld í fyrsta sinn´síðan 13.mars.) eða bara sitja og spjalla...
Helga Atlad. bloggar frá Akranesi
Daglegt líf fjölskyldunnar og vangaveltur
fimmtudagur, apríl 08, 2004
Site Counters


0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home