Úti er ævintýri

Ég var oft orðlaus í gær....

Heimleiðin frá Íslandi varð vægast sagt ævintýraleg. Við Nína lentum í rúmlega hálftíma seinkun í loftið útaf hleðsluvandræðum eins og þeir sögðu í hátölurunum. En vegna góðs meðvinds lentum við ekki í neinni seinkun á lendingu vélarinnar. Mikil ókyrrð var við flugtak og lendingu, en maður hefur nú svosem lent í því verra. Við vorum báðar sofnaðar á meðan flugvélin stóð enn á jörðinni og það var fínt. Nú svo lendum við á Schiphol flugvellinum í Amsterdam og göngum þessa heljarinnar leið að töskunum. Þar lentum við aftur í seinkun, eða bið réttara sagt, þurftum að bíða í heilan klukkutíma eftir töskunum. Hitti Þóru Jóns, systur Krissýjar og hún sagðist aldrei hafa lent í annari eins ös á flugvellinum eins og þarna. AMk fannst mér mikið að það væru þrjár flugvélar að nota hvert töskuband, ég hef aldrei lent í því. Þessi seinkun á töskudraslinu var nóg til þess að við Nína misstum af lestinni sem ég ætlaði að ná og var búin að skoða. Það var ekki neitt annað í stöðunni en að treysta á sölufulltrúa lestanna í Hollandi, á sunnudegi og síðasta frídegi fyrir byrjun skólanna í Hollandi. Hann sagði mér að taka lest á stöðvarpalli 2 sem kæmi 13:51. Ég fer niður með Nínu tímanlega og það kemur engin lest á þessum tíma en konan segir í hátalarakerfinu eitthvað um lest sem ekki komi og ég skil ekki hollensku þannig að ég tók það ekki til mín. Næsta lest sem kom var kl.13:57 og stigum við í hana og vorum glaðar yfir því að vera á heimleið......

Sem við svo innilega ekki vorum, við vorum á leiðinni til Almere, sem er alveg í gagnstæða átt miðað við það sem við áttum að fara í..... Jæja en þegar við áttuðum okkur á því vorum við á endastöð þeirrar lestar og höfðum þá auðvitað ekki komið að okkar stoppistöð þar sem við áttum að fara úr lestinni. Ég spurði því lestarkarlinn sem var að ganga frá lestinni hvort við værum ekki á réttum stað en hann sagði nei og við þurftum að fara fimm stöðvar tilbaka og skipta þar um lest. Nína var mjög viðkvæm á þessum tíma og þurfti ég að taka á mínum stóra að láta sem þetta fengi ekki neitt á mig og að halda andlitinu.... En við erum sterkar konur og látum svona ekki buga okkur... Dæmigert, það sem Nína sagði svo:,, Mamma hringdu bara í pabba". Ég alveg nei nei þetta reddast. Eins og það auðvitað gerði, við fórum í aðra lest og vorum á áfangastað með tveggja tíma seinkun útaf þessu braski. Síðar í lestinni sá ég að á sunnud.9.1.05 félli þessi lest niður sem lestarstarfsmaðurinn sem seldi okkur miðana í lestina sagði okkur að fara í. Auðvitað á maður ekki von á að lenda í seinkun útaf töskunum sem veldur því að maður nær ekki lest 1 og 1/2 tíma eftir lendingu flugvélarinnar en við lentum semsé í því.

Þegar við vorum svo loks komnar heim, rúmlega átta um kvöldið vorum við guðs lifandi fegnar því að hafa komist heim þrátt fyrir að hafa lent í ýmsum hremmingum.

Nína fór svo í skólann í dag og í reiðtíma og hafði rosa gaman af því. Ég var meira bara í að taka til jólaskrautið og sofa út....