Hæ hæ og hó. Já það er ekki gott með hana trínu, Nínu, hún er veik í dag, fór ekki í skólann. Er alltaf að snýta sér og með höfuðverk og svona. En þar sem þessi elska er svo dugleg að vera ein heima var hún það í morgun á meðan ég fór í vinnuna. Auðvitað gekk allt vel.... ekki að spyrja að því.
Þetta eru nú hrikalegu fréttirnar sem eru að berast frá Íslandi, maður finnst látin´í höfninni í Neskaupsstað, slagsmál í Reykjavík og guð má vita hvað. Hvað er eiginlega að gerast á Fróni.... Maður fer bara að vera hræddur við að flytja heim... En auðvitað er þetta meira áberandi heima en hér úti, ég hugsa að svona kæmi jú kannski í útvarpsfréttum í héraðinu en varla í sjónvarpsfréttum. Það er ekki nema það allra mikilvægasta sem kemur í sjónvarpsfréttum, aðallega um stjórnmálin og stríð og svona. Það er nú líka smá munur á 290.000 íbúum eins og á Íslandi eða 82 milljónum eins og í Þýskalandi. En Nína var alveg svakalega hissa þegar hún sá hvað Grænland er stórt land, miðað við Þýskaland er það næstum eins og allt meginland Evrópu þegar maður sér þetta svona á kortinu.
Á morgun er einkunnagjöf í skólanum, það er spennandi að vita hvernig einkunnirnar verða. Hún var að segja mér hvað hún heldur að hún fái í gær. Alls ekki slæmt, ég er bara stolt af dömunni. En þetta kemur allt í ljós á morgun.
Í gær hringdi verðandi kennari Nínu í okkur. Kona á sirka miðjum aldri, 27 krakkar í bekknum, var mjög vingjarnleg og ég hef á tilfinningunni að þetta eigi eftir að verða betra fyrir Nínu að fara þarna. Þau fara í bekkjarferðalag í júní, á hjólum og verða í þrjá daga, frábært að Nína nái að fara með í það og það verður örugglega gaman. Kennarinn sagði að við þyrftum ekki að hafa áhyggjur af því að hún væri að byrja ný. Það væru nokkrir aðfluttir krakkar og bekkurinn væri það samheldur að það hefði alltaf gengið vel.... Frábært... Nú held ég að við getum öll farið að hlakka til að flytja í húsið á sléttunni. Það er nú skondið að mamma og við flytjum alveg á sama tíma, skemmtileg tilviljun... Hún er byrjuð að pakka, sem veitir ekki af því það safnast nú alltaf slatti saman þegar maður býr lengi á sama stað. Við erum búin að eiga heima í 17 ár á Reynigrundinni held ég.... Leiðréttið mig ef það er ekki rétt og samt finnst mér eins og mér hafi liðið meira heima á Brekkubrautinni, já ég verð að segja það. Skrýtið hvað fær mann til að finnast maður eiga heima einhversstaðar. Mér finnst ég til dæmis ekki hafa átt heima í ýktum skilningi þess orðs hér í Detmold, bara eins og langt frí. En vonandi á mér eftir að finnast ég eiga heima í Coesfeld.....það kemur bráðum í ljós...