Nokkrir dagar eftir í sælunni.

Það fer að líða að vinnubyrjun hjá mér. Ég er búin að skrifa undir samninginn og byrja 1.febrúar. Eins gott að nýta vel þessa síðustu frídaga. Ég er alveg búin að hafa það stórkostlega gott síðan ég hætti að vinna í apríl í fyrra. En nú er kominn tími til að fara að vinna aftur. Gera eitthvað af viti, ekki bara lalla svona alla daga. Ég á eftir að sakna þessa ástands.......

Við erum að fara að skoða skóla í dag. Ég og Nína því Alex er í Brussel. Við erum búin að skoða þrenna skóla og tveir af þeim voru fínir, annar reyndar betri en hinn. Allt er þó óákveðið með framhaldið því ráðlegging kennarans fáum við fyrst á næsta mánudag,í foreldraviðtali. Við bíðum öll spennt eftir hvernig ráðleggingin verður.

Hvort Nína fari beint í fjölbraut og ljúki skólanum í 12.bekk með stúdentsprófi eða hvort hún fari í Realskóla sem er einu stigi undir fjölbraut og klári í 10.bekk og hafi þá kost á að fara í fjölbraut og klára í 13.bekk með stúdentsprófi. Allt spurning um kunnáttu, færni, námshraða og eitthvað svoleiðis. Mikill rígur er útaf þessu skólaveseni þessa dagana hjá foreldrum krakkanna. Það er minna hjá nemendunum sjálfum, foreldrar eru metnaðarfullir fyrir börn sín, meta þau með meiri færni og námshraða en raunverulega er til staðar. Hjálpa kannski við heimalærdóm sem er daglega um ein klukkustund en getur farið í meira. Allt verður erfiðara í fimmta bekk, meiri harka og krafist meira sjálfstæði af nemendum. Bara eins og í fjölbraut heima, einn tími í þessari stofu næsti í allt annari og svoleiðis, jafnvel í annarri byggingu. Það eru stöðugt próf til að kennararnir meti nú krakkana örugglega rétt, gefi rétta leiðsögn sem er mikilvæg fyrir lífið, getur barnið lært, á það möguleika á að fara í háskólanám o.s.frv. og Nína er níu ára! Ég meina hér er þetta algilt og örugglega búið að vera svona í áratugi.... En mér finnst þetta ómannúðlegt. Í mínum augum er þetta nánast eins og maður heyrir frá Japan!!! Er þetta framtíðin, eru Íslendingar kannski of linir við sína nemendur?