Vingjarnlegheit

Það furðar mig nánast á hverjum degi þegar fólk er pirrað eða ókurteist í afgreiðslu eða þjónustustarfi hvers konar. Ég læt þetta fara í taugarnar á mér því það gerir fólki sjálfu auðveldar fyrir að vera með jákvætt hugarfar og vingjarnlega framkomu. Ég kýs að velja að vera frekar jákvæð og kurteis í framkomu, svoleiðis var ég alin upp. Auðvitað er maður misvel upplagður en það er samt ekkert sem á að koma í veg fyrir að vera kurteis við aðra aðila, þótt maður sé illa sofin, með áhyggjur og líður ekki vel.

Í gær fór ég með börnin mín á sjúkrahús í Munster þar sem Nína þurfti að fara í heilalínurit en það er árlegur viðburður sem fylgir því að hún var með flogaveikina. Konan í skráningunni náði ekki að kreista fram vingjarnlegan svip þrátt fyrir að Nína væri brosandi og glöð, Balthasar líka en hann brosir nú til allra og ég eins kurteis og ég mögulega gat við svona annars dónalega frú. Ég vorkenni henni......

Þegar við vorum komin heim og Nína búin að læra heimaverkefnin þrátt fyrir að hafa ekki farið í skólan þá fór ég í göngutúr með vagninn. Á leið minni hitti ég mann á besta aldri sem hafði verið að æla við tré á göngustíg, vel klæddur og á hjóli, annað hvort verið búinn að fá sér heldur mikið neðan í því eða bara veikur, mér er alveg sama hvort er, ég spurði hann hvort ég gæti aðstoðað hann eitthvað, kannski gefið honum bréf til að þurrka sér í framan.... já sagði hann, frekar hissa á að ég skuli tala við hann þar sem ég átti bara notað bréf tók hann því fegins hendi....

Svo hitti ég konu sem var á hjóli hér nokkrum húsum frá okkur og var stopp og með lokuð augun, ég spurði hvort allt væri í lagi og hún sagðst bara aðeins þurfa að hvíla sig.

En fólk labbar annars bara framhjá og lætur sem það sjái ekkert.... svona fer líka í taugarnar á mér. Ef ég værieinhversstaðar, veik eða slösuð þá mundi ég vilja aðstoð!!! þess vegna tel ég það í mínum verkahring að athuga með fólk á sama hátt og ég mundi vilja láta huga að mér.

Í kvöld koma mamma og Þórður, á mogun Þóra... spennandi tímar framundan